Menu główne
 
 
     

        
 









      
     
 
Zygmunt Noskowski (1846-1909)
   

Polski kompozytor, dyrygent i pedagog. Jedna z najwybitniejszych postaci polskiego życia muzycznego II połowy XIX wieku. 

Urodził się w rodzinie notariusza. Jego rodzice byli entuzjastami idei głoszonych przez Andrzeja Towiańskiego, słynnego z kontaktów z Adamem Mickiewiczem filozofa i myśliciela.

   

Swoją przygodę z muzyką Noskowski rozpoczął w 1851 roku, kiedy to rozpoczął naukę gry na fortepianie oraz skrzypcach. Talent muzyczny młodego Zygmunta został odkryty przez Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego, znanego w ówczesnym czasie kompozytora polskiego. W latach 1864-67 studiował w Instytucie Muzycznym w Warszawie grę na skrzypcach u Apolinarego Kątskiego oraz kontrapunkt u Stanisława Moniuszki, którego wpływ na jego twórczość kompozytorską będzie nieoceniony. Warsztat twórczy doskonalił w Berlinie, gdzie w Akademie der Künste podjął studia u Friedricha Kiela.

    

Swoje życie zawodowe związał z rodzinnym miastem - pracował w orkiestrze i za pulpitem dyrygenckim Teatru Wielkiego, był krytykiem muzycznym "Kuriera Warszawskiego", działał społecznie w Warszawskim Towarzystwie Muzycznym, prowadził orkiestrę Filharmonii. W latach 1871 - 1872 uczył muzyki w Instytucie Głuchoniemych i Ociemniałych. Stworzył system zapisu nut dla niewidomych.  

Od roku 1886 prowadził klasę kompozycji w swojej macierzystej uczelni. Jego studentami byli m.in. Henryk Melcer, Apolinary Szeluto, Grzegorz Fitelberg, Mieczysław Karłowicz, Karol Szymanowski i Ludomir Różycki.

    

W roku 1894 zorganizował pierwsze uroczyste obchody rocznicy śmierci Chopina w Żelazowej Woli, połączone z koncertem dla 2.000 słuchaczy i odsłonięciem pomnika wielkiego kompozytora. Od tego momentu stał się jednym z najaktywniejszych propagatorów muzyki wielkiego Fryderyka w Polsce.

   

Zygmunt Noskowski oprócz zajmowania się krytyką, wygłaszał prelekcje i wykłady o kulturze. Z zaciekawieniem śledził rozwój muzyki jemu współczesnej i przyswajał nowe zdobycze techniki i stylu.

   

Najbardziej znanymi kompozycjami Noskowskiego stały się dzieła symfoniczne – Poemat na orkiestrę „Step” (1896) i uwertura koncertowa „Morskie Oko” (1875). Jednak największą popularność przyniosły mu utwory przeznaczone dla najmłodszych - "Śpiewnik dla dzieci" do słów Marii Konopnickiej na (1889), który do dziś jest żelaznym punktem repertuaru wielu chórów.

   

Noskowski był gorącym patriotą. Podobno, choć publicznie nigdy się do tego nie przyznawał, brał udział w powstaniu styczniowym z 1863 roku.

   

Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia w Świebodzinie nosi imię kompozytora od roku 1981.

 

                                            Z HISTORII SZKOŁY...

      Historia Szkoły rozpoczyna się w 1947 roku, kiedy to powołano do życia   Miejskie,  a później  Państwowe  Ognisko Muzyczne.  Pierwszym dyrektorem Ogniska był Kazimierz  Misiakiewicz,  kolejnym Romuald  Pawłowski.  Z jego inicjatywy   oraz   przy   pomocy   władz  miejskich  w  1969  roku  Ognisko otrzymało     budynek     przy  ul.   Sulechowskiej 15.    Lokal    ten    został zaadaptowany i  wyremontowany,  zakupiono  nowe  instrumenty i  pomoce dydaktyczne,   zwiększyła   się   też   liczba  uczniów.  

     W  1971  roku   został doceniony  wkład  Ogniska  w  kształtowanie życia muzycznego   w   Świebodzinie.  Ministerstwo   Kultury   i    Sztuki  z  dniem 1 września 1971 r. powołało do życia Państwową Szkołę Muzyczną I stopnia. Pierwszym   dyrektorem  został Edmund  Wilgocki.   Do współpracy  zaprosił wybitnych   pedagogów:  byli   to   Adam   Kucia,   Halina   Kriczi,  Wojciech Gabszewicz,  Józef  Dziwiłł,  Marian  Kwiatoń,  Bożena   Duszyńska,  Elżbieta Wasilewska, Wiesław Furmankiewicz. Edmund Wilgocki bardzo dynamicznie rozwijał  Szkołę,   był   również   twórcą   Świebodzińskiej    Orkiestry  Dętej i  Janczarskiej.   Należy    nadmienić,   że    to   właśnie   Edmund   Wilgocki skomponował hejnał Świebodzina.  Od początku  istnienia Szkoła prowadziła intensywną działalność koncertową.  Przez wiele lat organizowano m. in. Dni Kameralistyki  czy  Poniedziałkowe  Spotkania  Muzyczne,    podczas  których występowała     cała      plejada     znakomitych     muzyków       polskich     i  zagranicznych.    Po   śmierci   Edmunda  Wilgockiego,    przez  osiem  lat obowiązki   dyrektora Szkoły sprawował Adam Kucia.  Oprócz gruntownego  remontu,  rozwinął  on działalność dydaktyczną   Szkoły,  która w tym czasie liczyła ok. 200 uczniów.

     W rocznicę  10 - lecia  istnienia, w  uznaniu  zasług,  Państwowej  Szkole Muzycznej  I  st.  w  Świebodzinie  nadano  imię  Zygmunta  Noskowskiego, wielkiego    polskiego    kompozytora,    pedagoga    i    organizatora   życia muzycznego   w   Warszawie.   Jego   kompozycje   krzepiły   serca Polaków żyjących  pod  zaborami,  a  uczniami  byli  wybitni kompozytorzy polscy XX wieku,    spośród     których    należy  wymienić   Karola   Szymanowskiego, Mieczysława  Karłowicza,  Ludomira   Różyckiego   czy  Grzegorza Fitelberga.

      Od   1984 roku przez  dwa  lata   Szkołę prowadziła  Jolanta  Schneider, a od 1986 roku obowiązki  dyrektora   Szkoły pełnił Wiesław Furmankiewicz. Działalność   Szkoły  na   terenie  miasta i okolic z każdym  rokiem wzrastała poprzez cieszące się wielkim uznaniem koncerty środowiskowe. Od września 1992 roku Jolanta Schneider ponownie  objęła stanowisko dyrektora Szkoły. Z jej inicjatywy przeprowadzono kolejne ważne remonty ( m. in. odnowienie elewacji   zewnętrznej,   przełożenie   dachu,  odświeżenie  sal  lekcyjnych), pozyskano   wysoko  wykwalifikowaną  kadrę  pedagogiczną,  organizowano kolejne  koncerty  cykliczne, m in. Dzieci- Dzieciom, jak i tradycyjny Wieczór Kolęd.  W  ramach  wymiany  międzyszkolnej  w PSM w Świebodzinie gościli corocznie   uczniowie   z   Francji.  Z kolei  świebodzińscy  uczniowie  dawali koncerty  w  Domu  Opieki  Społecznej  w  Glińsku,  szkołach   oświatowych w  Lubrzy  i  Sulechowie,  Lubuskim  Ośrodku   Rehabilitacyjnym   „Caritas”, Domach    Dziecka,  a    także   Muzeum   Regionalnym.   Uczniowie  swoimi występami uświetniają również uroczystości miejskie i państwowe.Do dzisiaj organizowany  jest  Konkurs  Piosenki Dziecięcej, który cieszy się ogromnym zainteresowaniem dzieci w wieku od 4 do 6 lat.

      Od 2010 roku Państwową Szkołą Muzyczną I st. w  Świebodzinie kieruje Renata Sypień.  Przed Szkołą   stoją kolejne wyzwania związane z remontem budynku,   dostosowaniem   do   obecnych   standardów,   a  także  szeroko pojętym  unowocześnieniem,  tak aby Szkoła była dla uczniów miejscem, do którego  będą  z przyjemnością  przychodzić.  Przedstawiając historię Szkoły nie   można   pominąć   osiągnięć   wychowanków,  którzy  brali udział i byli laureatami konkursów instrumentalnych i wiedzy o muzyce m. in.  w Paryżu,  Warszawie,  Zielonej Górze,  Nowej Soli, Żaganiu, Szczecinie. Wielu spośród absolwentów   kontynuowało   naukę   w   średnich   szkołach i  akademiach muzycznych.     Obecnie     Państwowa    Szkoła     Muzyczna     I   stopnia   w  Świebodzinie  liczy ok.  70   uczniów.  Kadra  pedagogiczna  składa się ze świetnych  nauczycieli,  którzy  uczą  gry na fortepianie,  skrzypcach, gitarze, wiolonczeli,  akordeonie,  flecie  oraz  przedmiotów  teoretycznych. 

    W  roku szkolnym   2011/2011   Państwowa  Szkoła Muzyczna  I  stopnia im.  Zygmunta  Noskowskiego w  Świebodzinie  obchodziła  czterdziestolecie istnienia. Jest to okres na tyle długi, aby stwierdzić, że  na trwałe wpisała się w muzyczny krajobraz miasta i regionu.